ΣΧΟΛΗ

Σχολὴ εἰς τὸ τὴν ἀρχαίαν Ἑλληνικὴν γράφειν, ἀναγινώσκειν, λέγειν καὶ ἀκούειν

χαιρετε ω φιλοι

 

οιδε τις τις ει ο Ηρων ο Αλεξανδρευς; ευρεν μηχανημα πνευματικον. λεγω ορθως τουτο λεγων;

 

εχω εγω και αμαξαν αυτοματην. ου χρειαν εχει ιππον ελκειν αυτην. κινεται δε δια ιδιας δυναμις. εχει γαρ μηχανη αλλ ου πνευματικη.

 

πριν ελαυνω αμαξι δει με κλειδα εις τρηα τι τιθεναι και στρεφειν, ουτως ενεργης γινεται η μηχανη. λεγω ορθως "ενεργης" λεγων; ει δε μη, πως λεγομεν τουτο;

 

και επει αφικομην και ουκετι εθελω ελαυνειν δει με παλιν την κλειδα στρεφειν και η μηχανη γινεται ουκ ενεργης. πως λεγομεν τουτο; τι το εναντιον του ενεργης; λεγομεν ισως αργος; ει δε μη τι λεγομεν;

 

ευχαριστω υμιν οτι βοηθησετε μοι ορθως λεγειν.

 

Ροβ

 

 

 

Views: 165

Reply to This

Replies to This Discussion

χαιρετε Τροφιμε και Ροβ,

 

1.  περι των καινων λογων, τουτ εστιν περι των λογων οις δει ημας χρᾶσθαι σημερον περι καινων πραγματων, το ηεοηλληνικον λεξικον μαλιστα ωφελιμον εστιν.

 

2. περι του θανατου του πονηρου, λεγω τουτο. αυτου οντος νεκρου, ο κοσμος νυν εστιν σωοτερος τοπος. καλον εστιν. πλην ετι λυπουμαι οτι θανατος εστιν εν τῳ κοσμῳ. μενω τον θανατον του θανατου οταν Ιησους ερχεται.

χαιρε Μαρκε,

 

συνιημι τον λογον "λεξικον" αλλ ουκ ευρισκω εν "little Liddell". αρα ουν νεοελληνικης εστιν;

 

ουκ εχουσιν την δοτικην πτωσιν εν τη νεοελληνικη; τι ουν ποιουμεν εαν νεοελληνικον λογον χρομεθα και οφειλομεν την δοτικην χρασθαι;

 

και πως γινωσκωμεν ει οντως χρειαν εχομεν του νεοελληνικου λογου; αυτικα εαν θελωμεν λεγειν περι κινητηρας πως γινωσκωμεν οτι ουκ εσχον λογον ον τουτο σημαινει εν τη παλαι γλωσση; ου νομιζω οτι "αιολοσφαιρος" τον αυτον σημαινει ως "κινητηρα" αλλ ισως αλλος λογος ην.

 

δοκει μοι οτι αιολοσφαιρος ειδος εστιν, και κινητηρα γενος εστιν. τι δοκει σοι;

 

πεπεισμαι δε οτι η αρμαμαξα μου ουκ αιολοσφαιρος εχει.

Ροβ

χαιρε ω βελτιστε,

 

δει αλλασσειν την μορφην τινος νεοελληνικου λογου. διδωμι σοι υποδειγμα. "minute" νεοελληνσιτ εστι "λεπτο." αλλασσομεν τουτο εις το "λεπτον." νυν δυναμεθα χρωσθαι τῃ δοτικῃ.

 

"λεξικον" εστιν εν το Μεγα LSJ. εν νεοελληνιστι τουτο εστιν "λεπτο."

 

μονον τουτο ερῶ σοι. καταλαμβανω παντας τους σου λογους. συ ουν λαλεῖς Ελληνιστι μαλιστα καλως, κατα με. 

Μαρκε,

ουκ εστιν "reply button" υποκατω του νεωτατου λογου σου. αποκρινομαι ουν ωδε.

 

λεγεις οτι "λεπτον" δοτικη εστιν; τι ουν αιτιατικη εστιν; και "λεπτον";

χαῖρε, ὦ Ροβ·
ναί, οἶδ' Ἥρωνα καὶ δοκεῖ μοι ἀριστεύσαι μήτιδα πρὸς ἄλλων, ἐπειδὴ ἐπυθόμην αὐτὸν ποιοῦντα πολλὰς μηχανὰς. οἶσθα δ' Ἀρχιμηδὴν Συρακόσιον; καὶ οὗτος ἦν δεῖνος, εἰ μὴ καὶ σοφιστὸς ὧν οἴδομεν. ἀνέγνω  Ψαμμίτην αὐτοῦ ἐν ὧι ἐδιδάσκει περὶ ἀριθμούς. ὡς ἡ δὲ Συρακουσία ἀποικὸς τῶν Κορινθίων, Ἀρχιμηδὴς οὐχ ὡς Ἀθηναῖοι ἔλεγεν, ἀλλὰ ἔσχε τὴν δωρικὴν γλώττην· οἴμοι, ἁμέραι τᾶν ἁδονᾶν φεύγοντι.
ἔσχον ἤδη τοιαύτην ἅμαξαν, οἵαν εἶπες, ἀλλὰ ἄνθρωποι ὡς Ἥρων ἐπισταμένοι ἐνέθεσαν τὴν ἐνεργείαν. αἴεν μὲν ἔσχον πολλὴν χάριν τῶι Ἡφαίστωι.

εὖ ἑλληνίζεις.
Mark

χαιρε Μαρκε Β. και Ροβ,

 

ω αλλε Μαρκε, εως ανεγνων το σχολιον παρα σου, ου εγνων οτι Αρχιμηδης Συρακοσιος ην, ουδε οτι εγραψεν εν Δωρικῃ. ευχαριστω σοι διδασκοντι με τουτο. μονον τουτο εγνων, οτι ουτος ειπεν "δος μοι που στῶ, και κινησω την γην." ταχεως ειπεν "και κινασω ταν γαν."

 

ερρωσθε.

χαιρετε οι δυο Μαρκοι,

 

και εγω ακηκοα τα περι του Αρχιμηδου.θαυμαστος ανηρ ην. οιδατε τον μυθον περι αυτου, οτι ετρεχεν γυμνος δια των πλατειων των Συρακουσων "ευρηκα, ευρηκα" βοων; εγενετο ουτως. ητηκεν αυτον ο βασιλευς τροπον ζητειν του γνωναι εαν ο σταφανος αυτου εκ χρυσους μονος η, η μαλλον μεμειγμενους η μετα αργυρους. εμβας ημερα τινι εις λουτρον και επεχων ως μερος του υδατος εξερρυν, εχαιφνης εδοκει αυτω οτι εαν χρυσον βολον τον αυτον βαρυτης εχοντα ετεθεικεν εις λουτρον ουκ αν εξερρυηκα το υδωρ. και εγνω πως εδυνατο γνωναι εαη ο στεφανος εκ χρυσους μονος η.

 

 

ευχαριστω σοι, ω αριστε Ροβ, υπερ του καλου μυθου παρα σου περι του Αρχιμηδου. ουτος φρονιμος ην.

 

ανεγνων οτι Αριμηδης εποιησεν οπλon του φωτος, τουτ' εστιν το εσοπρον του θανατου, τουτ'εστιν το laser death ray.  Αρχιμηδης εχρησατο τῳ ἡλιῳ ωστε καιειν τα πλοια. αληθως θαυμαστος ουτος ην. ερρωσο.

επανελθων εις τα περι της αρμαμαξης, ου φιλω καυχασθαι αλλ αναγκην εχω ειπειν οτι εγω αυτος εξηυρεν ταυτην. ου πιστευεις ο λεγω; ακουε και λεγω σοι πως εγενετο. οδοιπορουν αμαξι εν ημερα τινι, επορευομενον ταχεως εγγυς οπισθεν αρμας, εισεπηδησε εξαιφνης κυων εις την οδον και εστηκα ευθυς το αρμα. ικανον χρονον ουκ εχων ισταναι, ετυπτεν η αμαξα μου το αρμα μετα πολλης βιας, και τα δυο εν εγενηθη. και ιδου, αρμαμαξαν.

Μαρκος τῳ Ροβ χαιρειν εν ονοματι Κυριου,

 

πολλα καλα συ γεγραφας περι της αμαξης σου. πλην τουτο θελω ειδεναι: οταν συ ελαυνῃς την αμαξαν σου, αρα συ λεγεις προς σεαυτον? τί λεγεις.

 

εγω πολλακις λεγω προς εμαυτῳ ελαυνων. ταυτα λεγω:  "νυν το φως ερυθρον εστιν. δει ουν με μενειν. ιδου, νυν το φως χλωρον εστιν. νυν δυναμαι ερχεσθαι. εγω νυν ελαυνω την αμαξαν μου. ελαυνω ταχεως. βλεπω αλλο φως ερυθρον. παλιν δει με παυειν την αμαξαν. βλεπε με παυομενον."

 

και συ?  ειπε εμοι, ω κρατιστε Ροβ, τί λεγεις αμα ελαυνων την αμαξαν σου. Ελληνιστι, παρακαλω.

χαιρε Μαρκε,

νεωστι εισακουω το iPod μου την αρμαμαξαν ελαυνων. εχω ηχωγραφην του βυθ. δει αποκρινεσθαι προς την ηχωγραφην. υποδειγμα --

η ηχογραφη λεγει "εγω ταπεινω εμαυτον ινα υψοι με ο Κυριος" ... "συ"

και εγω αποκρινομαι "συ ταπεινοις σεαυτον ινα υψσοι σε ο Κυριος."

κτλ

 

αλλ αλλοτε λαλω ελληνιστι περι ποικιλα πραγματα, και αλλοτε αδω μαλλιστα αγγληκι. δει σε ευφαινειν οτι ουκ οφειλεις ακουειν εν ω εγω αδω.

 

καλως. πλην τουτο λεγω σοι:  ακουων του Βυθ, μη ελαυνε εις τον βυθον.

RSS

© 2014   Created by Λεονίδας τοῦ Σορένος.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service